Alltaf sami brandarakallinn!

Styrmir Gunnarsson er alltaf sami brandarakallinn! 

Á fundi hjá Flokknum í Valhöll sagði hann: „Svar mitt við spurningunni um umboðið frá landsfundi er skýrt og einfalt. Landsfundur á að fela forystumönum flokksins að standa vörð um ótvíræð og afdráttarlaus yfirráð yfir auðlindum okkar."   

 

Hingað til hef ég haldið að Flokkurinn væri himinsæll með að hafa allt draslið í einkaeigu, fiskinn í sjónum, einkavæddar orkulindir, banka og helst heilbrigðiskerfið líka þannig að hægt sé að einkavæða meira að segja sjúkdómana. Það sem gamli Blámann á við er að það sé óskemmtileg tilhugsun ef útlendingar færu að blanda sér í einkarétt Flokksins á að rýja íslenska sauði. 

Það er þess vegna sem Styrmir er svona hulduhrútslegur í tali.

Skilaboð til Maraþon-bankastjórans

Bjarni Ármannsson skrifar í dag hjartnæma grein í Fréttablaðið undir fyrirsögninni: “Horfst í augu við bankahrunið”. 

Greinin byrjar svona: “Það skipbrot sem orðið hefur á fjármálamörkuðum heimsins kallar á endurskoðun og greiningu þess sem úrskeiðis fór í aðdragandunum.”

Mín skilaboð til Maraþon-bankastjórans eru þessi: 

Láttu okkur sem þraukum hér á "eyjunni" um endurskoðun og greiningu bankahrunsins. Snúðu þér frekar að því að endurskoða og greina hvernig þú getur horfst í augu við íslensku þjóðina. 

Að moka VR-flórinn

Ótrúlega ósvífin yfirlýsing frá “stjórn VR” hefst á þessa leið:

„Nokkrir félagsmenn í VR hafa boðað mótframboð til stjórnar VR. Fjölmiðlar hafa birt viðtöl við talsmann hópsins, Lúðvík Lúðvíksson, og þar hefur hann farið mikinn um hversu flókið sé að bjóða fram og kennt starfsmönnum VR um vankunnáttu sína í þeim efnum. Hverjum þeim sem stýra vill 28 þúsund manna félagi verður að vera ljóst að hann verður að treysta á eigin burði til að kynna sér lög og reglur.”

Þetta kemur úr hörðustu átt. 

Fólkið sem skrifar þetta er ekki “stjórn VR” heldur aðeins “meirihluti stjórnar” sem situr í skjóli mjög flókinna kosningareglna. Þær reglur hafa þann megintilgang að fæla óbreytta félagsmenn frá því að skipta sér af stjórn félagsins. Það jákvæða við þessa yfirlýsingu er að hún er kveðja og áminning til okkar allra um nauðsyn þess að moka flórinn reglulega - annars drukkna beljurnar í eigin skít.

Ómaðkaðir þingmenn

Ekki er gott að svara því hvort Alþingi sé ósamstíga þjóðinni að yfirlögðu ráði eða vegna sambands- og sinnuleysis þingmanna. Það er heldur ekki auðvelt að svara því hvort á þingi sitji upp til hópa fólk sem er menningarlega og siðferðislega á lægra plani en meðaltal þjóðarinnar. 

Ef þingheimur endurspeglar ekki þjóðina og leggur sig ekki í líma við að hlíta vilja hennar þá er það ekki þjóðinni að kenna. Mannkynssagan bendir til þess að þingmenn geti verið lélegri en þjóðir þeirra verðskulda. Fá ef nokkur dæmi eru um þjóðir sem eru dragbítar á þingmönnum sínum.

Margt bendir til þess nú um stundir að traust og virðing þjóðarinnar fyrir Alþingi sé í sögulegu lágmarki. Það þýðir að atgervisbrestur steðjar að Alþingi. Orsök þess að þjóðin situr uppi með þing sem er lélegra en hún verðskuldar er að öllum líkindum að finna hjá stjórnmálaflokkum, en flokkur hefur svipaða stöðu gagnvart stjórnmálamönnum og umboðsmaður gagnvart einhverri söluvöru, kextegund eða hljómsveit. 

Góðir umboðsmenn leggja metnað sinn í að bjóða upp á úrvalsvöru. Lélegir umboðsmenn bjóða upp á hvaða rusl sem þeir telja sig geta svindlað inn á viðskiptavini, meira að segjað maðkað mjöl. Samkvæmt þessu eru stjórnmálaflokkarnir lélegir umboðsaðilar. Við ættum að hætta að nota þá sem milliliði við að útvega okkur ómaðkaða þingmenn.

Illstyrmislegar hækjur/dækjur/skækjur

Gegnum sín flokkslituðu gleraugu grillir Steingrím J. Sigfússon í rauðgrænan ráðherrastól handan við næstu þingkosningar. Þessi draumsýn er svo heillandi fyrir atvinnupólitíkus að hann gleymir því að það eru "einnar bókar menn" í pólitík sem hafa komið þjóðinni í vandræði sem verða ekki leyst af "annarrar bókar mönnum". 

Í Evrópusambandsmálum segja Vinstrigræn "nei" meðan Samfylking segir "já". Vinstrigræn og blái Flokkurinn eru hins vegar á einu máli um "illstyrmislega blágræna þjóðrembu- og einangrunarstefnu" gagnvart Evrópusambandinu.

Framtíð þjóðarinnar byggist hvorki á því hvort rauðgræningjar eða blágræningjar fá hér ráðherradóm með tilheyrandi eftirlaunaréttindum heldur á því hvort hægt verður að greiða núverandi hækjum/dækjum/skækjum rauðblágrænt banahögg í næstu kosningum og losa okkur upp úr hjólförum innvígðrar og innmúraðrar spillingar,dugleysis, helmingaskipta og hagsmunagæslu. 

Úreltir viðskiptahættir

19. aldar lýðræði á 21. öld!

Stjórnmálaflokkar eru gömul og gamaldags fyrirbæri. Þeir hafa nú frá stofnun lýðveldis (og lengur) boðið Íslendingum upp á hugmyndafræðilegar pakkaferðir sem taka fjögur ár. Fyrir mína parta tel ég þetta vera úreltan ferðamáta og úrelta viðskiptahætti. 

Kíkjum aðeins á þetta. Á fjögurra ára fresti bjóða stjórnmálaflokkar okkur upp á að slást í för með sér í pakkaferð þar sem þeir bjóðast til að hugsa fyrir öllum þörfum okkar næstu fjögur ár. Þessir aðilar sem kalla sig stjórnmálaflokka eru í rauninni ferðaskrifstofur inn í framtíðina. Þeir bjóða fram hugmyndafræðilega pakka og reyna að bregða upp myndum af framtíð sem gæti fallið þér í geð að sem flestu leyti.

Fyrir utan hversu fáránlegt og áhættusamt það er að fela einhverjum aðila forsjá sína næstu fjögur ár og afsala sér um leið rétti til breytinga þá ríkir fákeppni á hinum pólitíska ferðamarkaði, fyrir utan krosstengsl, sameiginleg hagsmunatengsl, ætta- og fjölskyldutengsl og önnur vensl milli þessara úrkynjuðu og innræktuðu stjórnmálaflokka.

Tilboðið hljóðar upp á allt eða ekkert: Þú ferðast með okkur og aðeins okkur næstu fjögur ár án tillits til hvernig þér líst á blikuna eftir að ferðin er hafin. Þú getur ekki skipt um skoðun fyrr en eftir fjögur ár og þaðan af síður getur þú gert hlé á ferðalaginu. Á þessum tíma er farið með þig í þá átt sem ferðaskrifstofan hefur lofað - að svo miklu leyti sem hún hefur tök á að standa við auglýsinguna. Efndirnar byggjast á því að ferðaskrifstofan-stjórnmálaflokkurinn nái stólum í svonefndri ríkisstjórn sem endanlega úthlutar ferðafrelsinu og þar með einhverjum réttindum til að standa við loforð sín þrátt fyrir að þurfa að stytta ferðina og gera hana ódýrari til að kaupa sér stóla í ríkisstjórn.

Á markaðstorgi atvinnunnar þekkist ekki fjögurra ára uppsagnarfrestur. Maður ræður ekki starfskraft í fjögur ár samfleytt. Maður ræður fólk til reynslu og síðan hafa starfsmenn nokkurra mánaða uppsagnarfrest.  

Stjórnmálaflokkarnir hins vegar vilja helst gera þig að lífstíðaráskrifanda að pakkaferðalagi á vegum flokksins frá vöggu til grafar.

Í nútímanum eru stjórnmálaflokkar samtímans álíka úreltir og grútarlampar eða sauðskinnsskór. Ég vil fá að neyta lýðræðislegs réttar míns til að hafa skoðun á fleiri málum en skrúðmælginni í stefnuskrám stjórnmálaflokka og oftar en á fjögurra ára fresti. Ég vil geta ráðið mannskap til starfa til að byggja upp þjóðfélagið okkar og valið úr stærra úrvali en því sem kemur úr þjálfunarbúðum ungliðahreyfinga stjórnmálaflokka. Ég vil ekki vera eingöngu neyddur til að velja milli sjálfstæðismanna, samfylkingarmanna og framsóknarmanna o.s.frv. Það sem skiptir mig máli er að geta valið milli HÆFRA manna.

Þetta fornaldarfyrirkomulag á lýðræðinu okkar er grafalvarlegt mál. Gífurlegur atgervisbrestur herjar á stjórnmálaflokkana. Það eru ekki margir þingmenn sem ég mundi treysta fyrir barni yfir læk. Og þar fyrir utan er sú hugsun beinlínis ógnvekjandi að menn geri það að ævistarfi sínu að fara með “völd” sem þeir fá fólk til að framsala sér með loforðum sem þeir hafa takmarkaða getu til að standa við.

Sá tími er liðinn að atkvæðagreiðslur um mál séu stórkostlegt vandamál. Það þarf ekki lengur að ferja atkvæðakassa á hestum yfir jökulár. 

Forneskjulegast af öllu í sambandi við stjórnmálaflokka eru hinir “hugmyndafræðilegu pakkar” sem þeir standa fyrir og sú hugmynd að vitlausasti félaginn í mínum flokki hljóti að hafa heilbrigðari skoðanir en skynsamasti félaginn í þínum flokki. 

Ég er einstaklingur. Ég hugsa oftar en á fjögurra ára fresti. Og mig langar til að upplifa veröldina frjáls ferða minna - ekki í hugmyndafræðilegri pakkaferð undir stjórn valdasjúkra atvinnumanna. Frelsi og lýðræði eru lifandi orð og hugtök - ekki safngripir á fornminjagröfum stjórnmálaflokka. Tími krambúða er liðinn, kjörbúðir og stórmarkaðir með óendanlegu úrvali hafa tekið við. 

Á 21. öld eigum við ekki að sætta okkur við 19. aldar lýðræði. Við höfum frelsi til að hugsa sjálf. Notum það!

(Þessar hugleiðingar birtust í desemberblaði VR)

Nýtt ár - sömu sótraftar á sjó dregnir

"Allt í einu sneri herpresturinn sér að Svejk og sagði: - Kæri vinur, gefðu mér löðrung.

- Einn eða fleiri? spurði Svejk.

- Tvo.

- Gerðu svo vel.

Herpresturinn taldi upphátt löðrungana sem hann fékk, og hann var hamingjusamur á svipinn.

- Þetta er hressandi, sagði hann. - Þetta er ágætt fyrir meltinguna. Gefðu mér einn á snúðinn ennþá.

- Hjartans þakkir, sagði hann þegar Svejk hafði afgreitt hann. - Nú líður mér vel."

Úr "Góða dátanum Svejk" eftir Jaroslav Hasek í þýðingu Karls Ísfelds. Tileinkað Ara Edwaldi forstjóra 365 sem segir á visir.is:

"Ég er nú ekki með nákvæma tölu en þetta er annars vegar búnaður sem verður fyrir skemmdum og þarf að laga í dag svo hann verði tilbúinn á morgun. Hinsvegar er þetta röskun á tekjuöflun. Þetta er margþætt tjón sem við höfum ekki lagt mat á... Ef það tekst að greina hverjir það eru sem eiga þar í hlut munum við reyna að leita eftir ábyrgð hjá slíkum gerendum."

GLEÐILEGT NÝTT ÁR! 

MEÐ SÖMU SÓTRÖFTUM OG ÞAÐ SÍÐASTA...

Að spara piparúðann

Það verður að fara að smækka skammtana af piparúða og táragasi við lögregluna. Of margir í því liði halda að þessi efni séu framleidd svo að löggan geti skeytt skapi sínu á almenningi.

Á undanförnum mánuðum hefur lögreglan beitt vaxandi ofbeldi - sem mun fara mjög alvarlega úr böndunum ef ábyrgir aðilar reyna ekki að rifja upp fyrir löggunni að hún er til að þjóna almenningi en ekki til að sprauta á hann piparúða. Jafnvel minniháttar mótmælaaðgerðir vopnlauss fólks kalla á yfirgengilega taugaspennt og ofsafengin viðbrögð, rétt eins og meirihluti lögregluliðsins hafi etið stera sér til óbóta.

"Catch 22" í VR-lýðræði

Til að tryggja stöðugleika í stjórn VR skal Nýársfundur, sameiginlegur fundur trúnaðarráðs og trúnaðarmanna - sem sé mötunauta Gunnars Páls formanns við jólaborðið sem hann lét VR bjóða sveinum sínum - gera tillögu um skipun í öll embætti sem í kjöri eru hverju sinni.

Þetta hlífir VR meðlimum við því að þeir sem eru á móti stjórninni þurfi að ómaka sig til að bjóða sig fram gegn henni, því að "Catch 22" í VR er að þeir sem eru á móti stjórn félagsins eru þar með vanhæfir eða óhæfir til þess að fá að bjóða sig fram á móti henni.

Með blessun og undir eftirliti Alþýðusambands Íslands hefur VR því tekist að koma á hjá sér því sem margir kalla "stöðugt lýðræði" eða jafnvel "óhagganlegt lýðræði".

Lýðræði eða lagarefjar í VR?

Þrátt fyrir að hafa séð villur síns vegar og beðist afsökunar hátt og í hljóði í fjölmiðlum og á fjölmennum félagsfundi VR gat Gunnar Páll Pálsson ekki setið á strák sínum og bauð sig aftur fram til formanns VR 22. des. sl.

Mánudaginn 5. jan. verður svo borinn fram fullskipaður listi með stjórn og trúnaðarmönnum (þessum úr jólaboðinu góða á kostnað annarra félagsmanna þar sem þeir handsöluðu og skrifuðu upp á stuðning við Gunnar Pál). Í nafni lýðræðisins verða á þeim lista aðeins tryggir og trúir, innvígðir og innmúraðir stuðningsmenn formannsins á hinum siðferðilega hálu skóm, vegna þess að pakksatt trúnaðarmannaráð formannsins fer yfir öll framboð og úrskurðar að hætti Salómons hverjir séu hæfir og hverjir óhæfir.

Það er því ekki nema skiljanlegt að fáa andstæðinga formannsins sé að finna á þeim dauðhreinsaða lista, enda er handhægara að hreinsa stjórnir fyrirfram en eftir á.

Ekki er þó víst að allir hinir trúu matgæðingar formannsins né formaðurinn sjálfur sofi vært þar til sjálfkjörið verður í félaginu, því að hópur VR-félaga sem ennþá trúir á Virðingu og Réttlæti er að vinna að mótframboði, sem engum mun koma á óvart að hinir innvígðu boðsgestir formanns komi til með að reyna að úrskurða vanhæft og ógilt.

Ef reynt verður að koma í veg fyrir lýðræðislegt stjórnarkjör í VR af þaulsetuliðinu er samt ekki fokið í öll skjól. 

Hægt verður að boða til nýs félagsfundar sem er æðsta vald í málefnum félagsins og lýsa vantrausti á stjórn og formann - og ef langþreyttir félagsmenn nenna ekki í frekari lagakróka við þaulsetuliðið er einnig með auknum meirihluta hægt að slíta félaginu og mun þá koma í ljós það sem marga fýsir að vita í sambandi við stjórnarathafnir að undanförnu - og einnig munu fást upplýsingar um lífeyrissjóð félagsins sem hefur nú lengi verið í herkví hinna þaulsætnu.

Kröpp kjör í Seðló

Laun seðlabankastjóra lækkuð um 15%!!!!

Er þetta óhætt? fara mennirnir ekki bara annað? það er víst svaka samskeppni um starfskrafta svona manna og peningar algert aukaatriði, sagði prófessor og sidekick Hannes Hólmsteinn til að útskýra síðustu hækkun. Það væri flott hjá þeim að fixa á lágu kaupi það sem þeir fokkuðu upp á ofurlaunum!

Líkklæði með vösum

"Einkarekin líkhús" er nýjasta snilldarhugmynd BB dómsmálagenerálsins okkar. Bæði opnar þetta skemmtilega rekstrarform möguleika á huggulegum bílskúrsiðnaði og gefur auk þess langþráða möguleika á því að einkaaðilar bjóði efnaðri viðskiptavinum sínum loksins upp á líkklæði með vösum.

Fullar kæligeymslur hafa áhrif á kreppu

Eins og fjölmargir aðrir Íslendingar hélt ónefnd kona á Seltjarnarnesi fjölskylduboð á annan dag jóla. Borð svignuðu undan rausnarlegum veitingum og gera reyndar enn, því að mikill afgangur varð af veisluföngunum. Til dæmis má nefna að konan hafði búið til fjóra lítra af "jólasalati" og voru þrír þeirra afgangs þegar veislunni lauk og allir héldu mettir heim til sín að huga að sínum eigin afgöngum frá því á jóladag og aðfangadagskvöld.

Talsvert mörg tonn af hálfetnum hamborgarahryggjum hafa hlaðist upp í kæligreymslum landsmanna yfir hátíðarnar, sömuleiðis fjölbreytilegir sósuafgangar, brúnaðar kartöflur, smákökur af mörgum sortum, kalt hangiket, ógrynni laufabrauðs, bæði heilar kökur og mylsna og svo mætti lengi telja. Þar sem gera má ráð fyrir að næstum annað eins af matarleifum hlaðist upp um áramóti telja margir hagfræðingar að nokkur bið verði á því að sú djúpa kreppa skelli á sem spáð hafði verið strax um áramót, uns þjóðin hefur etið leifafjallið. Að lokum er rétt að koma hér á framfæri hvítöls-viðvörun, en varasamt getur verið á geyma hvítöl á svölum stað, jafnvel svölum, um lengri tíma vegna hættu á gerjun, þannig að sé ekki aðgát höfð getur jólaöl breyst í páskabrugg. Erfitt er að meta hversu lengi ofgnótt þessi varir og hver áhrifin verða á fyrirhugaða þróun kreppunnar.

Elísabet með Haarde-doða?

Elísabet II Bretadrottning þótti heldur daufleg í orðum og framkomu í jólaávarpi sínu að þessu sinni. Þessi 82 ára gamla kona hefur hingað til verið prýðilega spræk, svo að menn velta því fyrir sér hvort hún sé kominn með snert af þeirri deyfð sem í vaxandi mæli er farið að gefa læknisfræðinafnið "Haarde-doðinn".

Ekki er vitað hvernig sá sjúkdómur smitast en helsti snertiflötur milli til að mynda Geirs Harðar og Elísabetar er að þau hafa bæði þurft að eiga samskipti við Gordon Brown.

Sameining í vændum?

Nú þarf að nota kyrrð og næði þeirra hátíðisdaga sem í hönd fara og sameina Samfylkingu og Sjálfstæðisflokk. Sjallarnir hafa séð að sér í ESB-málinu og Samfylkingin í öllum hinum málunum, svo að nú ætti ekki að vera neitt sem torveldar sameiningu þessara samhentu flokka. Hinn nýi stjórnmálarisi gæti heitið Sjálfstæðisfylking eftir sameininguna eða Samstæðisflokkur. Eftir útrásarárin hefur þjóðin öðlast mikla reynslu af sameiningu fyrirtækja og samlegðaráhrifum.

Sorpflokkun og sorphirða ku ganga einstaklega vel eftir hrunið, engin mengandi skjöl hafa lekið út í þjóðfélagið. Skuldauppgjöf er í anda jólanna og lækkun bankastjóralauna úr 1950 þúsundum á mánuði í 1500 hundruð þúsund er mesta jafnréttis- og jöfnunaraðgerð í þjóðfélaginu síðan systurflokkarnir ákváðu að draga ofurlítið úr lífeyrisforréttindum yfirstéttarinnar.

Nú þarf aðeins að fjölga ofurlítið meira í löggunni og búa hana betri tækjum til að geta án eigin áhættu massað mótmælaskríl, og efla varnarmálastofnun og fjölga sendiherrum verulega til dæmis með því að loka geðdeildum víðar en á Akureyri.

Jólaóskir

Bestu óskir 

um gleðileg jól,

frið, 

jafnrétti 

og bræðralag

sem mætti þróast 

með hækkandi sól

og fullkomnast í vor

á kosningadag.

Lúxus veikindi skattlögð

Þann lúxus að leggjast inn á hinar dýru heilbrigðisstofnanir í landinu í stað þess að taka magnyl og vatnsglas og þrauka heima hjá sér á nú að skattleggja upp á 360 milljónir til viðbótar þeim ýmsu gjöldum sem nú eru innheimt á heilbrigðisstofnunum.

Það er ekki hlaupið að því að ná fé af sa. 32 þúsund sjúklingum sem leggjast eins og greifar inn á heilbrigðisstofnanir og hefur því verið brugðið á það ráð að reyna á hugkvæmni heilbrigðisráðherra sem fær frjálsar hendur til að leggja ný gjöld á sjúklinga og hækka þau gjöld sem fyrir eru.

Til að forðast að um geðþótta-ákvarðanir verði að ræða kæmi til greina að verðleggja gjöldin eftir sjúkdómsástandi viðskiptavina: því alvarlegri sjúkdómur því hærri gjöld. Ekkert hefur þó verið endanlega ákveðið nema hvað gjöldin skulu hækka verulega svo að fólk sjái sér ekki leik á borði að skrópa frá kreppunni með leggjast í rólegheitum inn á sjúkrahús.

Mesta klúður Íslandssögunnar: Hver er "litli hálfvitinn" sem fokkaði upp Icesave-málinu?

Geir H. Haarde forsætisráðherra segir að sér hafi ekki verið kunnugt um að breska fjármálaeftirlitið hafi verið reiðubúið að heimila yfirfærslu Icesave-reikninga Landsbankans í breska lögsögu gegn 200 milljóna punda fyrirgreiðslu.

Þetta var svar við fyrirspurn Sivjar Friðleifsdóttur sem spurði Geir líka hvort embættismenn eða ráðgjafar ráðherra hafi haft vitneskju um málið. 

„Ekki svo ráðherra hafi verið kunnugt," svaraði Geir.

Nú fer fram örvæntingarfull leit að “litla hálfvitanum” sem klúðraði þessu kostaboði. Spurning hvort bréfið með tilboðinu hafi fyrir misskilning lent hjá íslensku jólasveinunum en ekki þeim í ríkisstjórninni.

Vonir dagsins

Í dag vona ég

1. að mér auðnist að finna jólagjöf handa konunni minni.

2. að mér takist að fá gert við rúðupissið á bílnum.

3. að ég verði ekki tekinn fyrir stöðumælabrot

4. að ég týni ekki listanum yfir það sem ég þarf að gera.

5. að mér takist að láta afgreiða mig í bankanum mínum, Kaupþingi, án þess að fá krampakast af innibyrgðri reiði.

6. að enginn spyrji hvers vegna ég hafi hætt á Fréttablaðinu (ég var rekinn).

7. að bókin mín ÉG EF MIG SKYLDI KALLA sé á besta stað í öllum bókabúðum og seljist eins og heitar lummur.

8. að mér takist að ljúka við allt sem ég þarf að klára fyrir klukkan fjögur svo

9. ég geti fengið mér smárökkurblund þegar ég kem heim úr útréttingum.

10. að mér þyki þetta allt saman skemmtilegt.

Nú fer að rofa til

Í dag, 21. desember er stysti dagur ársins, nóttin er lengst og birtu nýtur skemmst. 

Vetrarsólstöður voru nú í hádeginu, nákvæmlega klukkan 12:04. 

Hér eftir tekur daginn því að lengja. Á morgun, 22. desember, verður dagurinn 50 sekúndum lengri. 

Ekki er ljóst hver tekur þessar ákvarðanir né í hvers umboði og eigum við þó að heita sjálfstæð þjóð.