Skrapp frá

Biðst afsökunar á að hafa skotist á bloggið úr sumarfríinu. Sá að það var ekki tímabært. Guðmundur Gunnarsson er ekki orðinn forseti A.S.Í. svo að það er ekki um annað að ræða en skreppa frá aftur.

Óviðkunnanleg orðnotkun: "okur" og "spilling"

Það hefur viljað bera við á Eyjunni að undanförnu að íslensk málhefð sé rofin og fólk slái um sig með erlendum nýyrðum eða nýyrðum af erlendum uppruna sem gefa kolranga ímynd af stöðugu og stöðnuðu þjóðfélagi okkar.

Dæmi:

Á Eyjunni er nú farið að fjalla um svonefnda "spillingu" með dæmum og skýringarmyndum.

Fyrir utan hversu særandi þetta er fyrir þá sem málinu tengjast er óþarfi að nota orðið "spilling" yfir gamlar íslenskar siðvenjur sem löngum hafa verið stundaðar með góðum árangri hér á landi undir öðrum nöfnum, svo sem "tengslanet", "fjölskyldufyrirtæki", "samvinna" o.s.frv.

Annað dæmi:

Hið gildishlaðna orð "okur" virðist vera farið að ryðja sér rúms í máli okkar og getur svo óvarleg orðnotkun vakið misklíð og deilur sem helst ætti að varast til að viðhalda stöðugleika þjóðfélagsins. Hingað til hefur orðið "verðlag" og orð eins og "eðlileg verðmyndum" verið notuð til að lýsa þeim mikla kostnaði sem kaupmenn þurfa að standa skil á til að geta falboðið vörur sínar á íslenskum markaði.

Hin nýja orðnotkun hefur vakið óró og ugg í samfélaginu um að ekki sé allt með felldu alstaðar og meira að segja hafa verið send út dreifibréf til þjóðarinnar og skorað á hana að neyða gömul og gróin olíufélög út í verðsamkeppni - sem á endanum hlýtur að leiða til þess að neytendur verði látnir bera kostnaðinn af tiltækinu.

Í þjóðfélagi þar sem allir eru vinir og jafnvel einkavinir hefur mikið að segja að landslýður og þá fyrst og fremst blaðamenn vandi orðnotkun sína hér eftir sem hingað til.

Annars kynni eitthvað að breytast.

Fjarri daglegu bloggi

Ágætu lesendur. 

Nú er ég að fara í nokkurs konar sumarfrí. Ferðinni er heitið inn í sjálfan mig á stað sem er all langt fjarri daglegu bloggi.

Ég veit ekki hvað ég verð lengi í burt en ég vona að Guðmundur Gunnarsson formaður Rafiðnaðarsambandsins verði orðinn forseti A.S.Í. þegar ég kem aftur.

Svo vona ég að bankarnir hafi tekið 500 milljarða lán erlendis og stofnað varasjóð til að geta hjálpað viðskiptavinum sínum til að borga af hærri lánum en bankarnir hefðu átt að plata þá til að taka. Einnig að ríkisstjórnin fari jafnsparlega með peningana mína og ég ætlaði að gera sjálfur áður en hún tók þá af mér.

Birtan gæti ykkar.

Ruglast á dóna, söngvara, forsætisráðherra og fréttamanni

"Geir segir fréttamann dóna, vill ekki veita dónum óundirbúin viðtöl"

Þegar ég sá þessa fyrirsögn datt mér ekki annað í hug en að blaðamenn væru að fara offari við Geir Ólafsson Sinatra-söngvara sem þeir hafa stundum leikið grátt að undanförnu. Við lestur greinarinnar kom þó í ljós að það var Geir Haarde forsætisráðherra sem var að væla undan "dónum" í hópi fréttamanna sem vilja að hann svari óundirbúnum spurningum - um efnahagsmál þjóðarinnar - ekki sitt eigið einkalíf.

Stjórnmálamenn sem skeyta skapi sínu á fréttamönnum þegar þeir hafa ekkert til málanna að leggja ættu að hugleiða að skipta um starf til að geta forðast dóna af því tagi sem venjulegt fólk kallar fréttamenn. 

Geir geðstirði þyrfti ekki að hafa áhyggjur af ásókn fréttamanna ef hann hefði ekki álpast til þess að klifra hæst upp í sleipa staurinn.

Back to basics

Öllu fer fram. Stundum með því að fara  oufrlítið aftur.  Nú eru heljarmenni úr ofbeldis- og átakagreinum sest við sjúkrabeð geðsjúklinga og þurrka þeim um þvalt ennið og reka vatnsrör inn í munnvik þeirra geðveiku svo að þeir ofþorni ekki.

Þetta er gaman að heyra. Sérsveitin fer þá væntanlega drepa tímann með því að fara í reiðtúra með fötluð börn, færa öldruðum matarbox og svo framvegis í stað þess að sprauta gasi á fólk.

Dómarar kveða upp salómonsdóma um skilorðsbundið fangelsi yfir Baugsmönnum, bara til að áminna þá um að enginn sé hafinn yfir lög og rétt í landinu, og eftir sjö ára rannsókn og ofsóknir er ekki hægt annað en segja að þetta sé hófsamur dómur. Hvort hann er réttur veit ég hins vegar ekki. Dómar eru sjaldnast alveg réttir.

Þessi milda þróun aftur til þess tíma þegar hugsað var um hagsmuni fólks en ekki fyrirtækja mun sennilega halda áfram og úr því að ríkisstjórnin er úrræðalaus fara stór fyrirtæki eins og bankar að stunda súpugjafir handa almenningi sem ekki getur staðið í skilum með afborganir af húsnæðislánum.

Lág laun í Seðlabankanum virðast við því fjötur um fót að hægt verði að ráða almennilega sérfræðinga að bankanum. Þangað til væri gott að láta brjóstvitið ráða og hvíla hagfræðina.

Og lyfsalar eiga vonandi eitthvað gott í fórum sínum til að hressa upp á flóttalegan ólundarsvip ríkisstjórnarinnar.

Það tekur soldinn tíma að koma á mannúðarstefnu í þjóðfélagi sem skipti út mannúðarstefnu fyrir peninga. Það er svo skratti gaman að dansa kringum gullkálfinn.

Kreppa er verkefni sem þarf að leysa. Að fá lánaða peninga til að dansa kringum gullkálfinn er grímuball sem skilur eftir sig heilmikla timburmenn.

Dómskerfi sem þarf að endurreisa

Það vildi ég óska að ég deildi þeirri bjartsýni með Össuri Skarphéðinssyni að sjá afgreiðslu dómskerfisins á Baugsmálinu sem sönnun þess að dómskerfið virki - og að við eigum engan Henry II til að hvísla að framagjörnum riddurum sínum að mikið væri gott ef þeir hjóluðu í einhvern sem fer í taugarnar á valdinu.

Munurinn á Baugsmálinu og Beckett felst í því að Baugsmenn tóku til varna af öllum mætti, en það gerði Beckett ekki, og það kostaði hann lífið.

Hinrik II var líka nógu mikill maður til að viðurkenna að hann hefði gert rangan hlut þegar hann tautaði "Who will rid me of this turbulent priest" í fylleríi.

Það munu ekki þeir gera sem spönuðu lögregluyfirvöld á Íslandi upp í að leggja af stað í hefndarleiðangur. 

Hvað dómskerfið áhrærir þá mun ég taka það sem sönnun þess fyrir því að það langi til að þjóna réttlætinu þegar dómsmorðið sem kallað var "Geirfinns- og Guðmundarmál" verður tekið upp á nýjan leik og reynt að bæta þeim sem fengu að kenna á virðingarleysi dómskerfisins fyrir mannréttindum það sem þeir hafa orðið að líða. Helst meðan þetta fólk er enn á lífi.

Ennfremur þegar farið verður að skipa dómara eftir hæfni, ekki eftir tengslum við spillta stjórnmálamenn.

Til hamingju, Hanna Birna - ef...

Miðað við frammistöðu þeirra kvenna sem gegndu síðast embætti borgarstjóra er líklegt að Hanna Birna geti staðið sig betur.

Miðað við frammistöðu þeirra karla sem gengdu síðast embætti borgarstjóra er líklegt að Hanna Birna geti staðið sig betur.

Hanna Birna er greind og dugleg þarf bara að muna að hún er þjónn fólksins sem býr í Reykjavík, en aðeins félagi í Flokki fyrirtækjanna.

Það getur verið - og gæti jafnvelt verið líklegt að Hanna Birna verði vinsæll Borgarstjóri. 

Hitt er þó enn líklegra að Flokkurinn bíði þess seint bætur að hafa gleymt sínum eigin kosningareglum við að losna við Villa etir 28 starfsár. Villi var lýðislega kjörinn til að leiða borgarstjórnarlista íhaldsins allt þetta kjörtímabil - ekki bara þangað til tækist að losna við hann. Svoleiðis er lýðræðið nefnilega.

Pollýönnu-gaspur eða alvara?

Formaður Samfylkingarinnar telur "óhjákvæmilegt að íslensk stjórnvöld dragi lærdóma af niðurstöðu Baugsmálsins. Dómur Hæstaréttar bendi til þess að umfang rannsóknarinnar og ákæranna hafi alls ekki verið í samræmi við tilefnið."

Það er fallegt af stjórnmálamanni að vera námfús og vilja læra af mistökum, ekki síst mistökum annarra, en væri ekki upplagt að slá athugun á því hver ber ábyrgð á þessum fáránlega málarekstri saman við námið í að læra af mistökum?

Á sem sagt að gera eitthvað til að koma í veg fyrir að svonalagað endurtaki sig? 

Eða er þetta bara almennt Pollýönnu-gaspur sem þýðir að þegar eitthvað  gerist séu allir amk. reynslunni ríkari?

Baugsmálið ***** fimm stjörnur

Sú atburðarás sem hefur verið nefnd Stóra Baugsmálið hefur nú runnið gegnum Hæstarétt. 

Eins og í góðri og dramatískri Íslendingasögu standa nú öll járn á hinum sakfelldu. Eftir sex ára samfelldar ofsóknir dómsmálayfirvalda er hefur aðeins tekist að festa gula stjörnu í jakkaboðung þeirra sem ætlunin var að ryðja úr vegi.

Dómstólaorustu Baugsmála er því lokið og nú tekur við lokakaflinn í þessu mikla drama. Samkvæmt reglum Aristótelesar um dramatíska frásögn ætti lokakaflinn að taka um tvö ár og verða æsispennandi, þar sem saklausir fá uppreisn æru og hinir seku fá makleg málagjöld.

En í svona stóru og nýstárlegu raunveruleikaverki er ómögulegt að segja hvað lokaþátturinn verður langur.

Sem íslenskt réttardrama fær Stóra Baugsmálið fimm stjörnur af fimm mögulegum.

Og við bíðum spennt eftir sjöundu seríunni sem vonandi færir okkur hægt og bítandi að lokaniðurstöðu þessa máls.

Klökkir Moggamenn kveðja Kalda stríðið

Í allmarga áratugi hefur Morgunblaðið verið samkvæmt þeirri skoðun sinni að íslenskt þjóðfélag væri því betur komið sem það frétti minna af andstæðingum Sjálfstæðisflokksins eins og vesaling mínum og mörgum fleirum sem kunna ekki að bugta sig fyrir hátign Flokksins.

Þar í móti kemur hef ég líka lengi verið þeirrar skoðunar að íslenskt þjóðfélag væri mun betur komið án Moggans.

Í dag lætur Styrmir Gunnarsson af ritstjórastarfi á Mogganum og við tekur Ólafur Stephensen.

Styrmir lét þess getið í kveðjuræðu sinni að Kalda stríðinu væri nú lokið og nú rynnu upp "aðrir vinsamlegri tímar."

Tíminn leiðir í ljós hvaða sannleika þessi orð innihalda.

Ég er reyndar þeirrar skoðunar að Sjálfstæðisflokkurinn hefði orðið mun skárri flokkur ef Styrmir Gunnarsson hefði verið formaður hans en ekki ritstjóri Moggans. 

Mig langar að senda Styrmi mínar bestu framtíðaróskir.

Sömuleiðis Ólafi Stephensen hinum nýja ritstjóra í þeirri von að hann geri orðið "sjálfstæði" að einkunnarorði blaðsins.

HOLLVINAFÉLAG EINKABANKANNA

Jæja, þá er Alþingi búið að sameina alla íslensku þjóðina í HOLLVINAFÉLAG EINKABANKANNA með því að samþykkja að kaupa 500 milljarða líftryggingu handa þeim sem viðskiptavinirnir borga.

Ég er nú ekki tiltakanlega félagslyndur maður og finnst orðið nóg um, því að fyrir var ég í HOLLVINAFÉLAGI BÆNDA, HOLLVINAFÉLAGI ÚTGERÐARMANNA og HOLLVINAFÉLAGI ALDRAÐRA RÁÐHERRA OG ALÞINGISMANNA.

Einhvern veginn hafði ég ímyndað mér að félagshyggja gæti verið öðruvísi.

Maðksmogin stjórnsýsla

“Forsætisráðherra ætti að hreinsa þann blett sem hefur fallið á íslenska stjórnsýslu og réttarfar, og biðjast afsökunar á hlerunum stjórnvalda á öldinni sem leið. Þetta er álit Steingríms J. Sigfússonar, formanns Vinstri grænna...” Þessa frétt getur að líta á ruv.is.

 

“Dómstólar veittu heimild til að hlera síma á 32 heimilum á árunum 1949-1968, í flestum tilvikum að beiðni Bjarna Benediktssonar, þáverandi dómsmálaráðherra. Kjartan Ólafsson, einn þeirra sem hlerað var hjá, hefur lagt til að stjórnvöld biðjist afsökunar á hlerununum, en Björn Bjarnason, dómsmálaráðherra - og sonur Bjarna Benediktssonar, vísar því á bug.”

 

“Fram kom í máli Björns Bjarnasonar, dómsmálaráðherra, á Alþingi í kvöld að óþekkt væri að beðist væri afsökunar á úrskurðum dómara og það væri dæmalaus óvirðing við þá dómara sem hlut áttu að máli að láta líta svo út sem þeir hefðu verið viljalaus verkfæri dómsmálaráðherra hvers tíma.”

 

Að hlera síma alþingismanns er stjórnarskrárbrot og að hlera síma almennra borgara án sannfærandi rökstuðnings er lögbrot.

Dómarar áttu á þessum tíma og eiga enn embætti sín undir geðþótta stjórnmálamanna, rétt eins og þeir dómarar í Sovétríkjunum sem kváðu upp þá dóma sem stjórnvöld og Stalín vildu heyra. Það hefur gerst í fleiri löndum en á Íslandi að manneskjur, jafnvel dómarar, láti undan þrýstingi.

Þetta veit Björn Bjarnason jafnvel og allir aðrir og hann veit líka að ábyrgð stjórnmálamannanna er mest. Engu að síður skýtur hann dómurum eins og skildi framfyrir stjórnmálamennina.

Það er maðkur í íslenska eplinu. Þetta er maðksmogin stjórnsýsla. 

Danir buðu okkur maðkað mjöl. Sjálfstæðisflokkurinn þröngvar upp á okkur maðkaðri stjórnsýslu.

Vanhæft epli!

Varðandi hleranamálið og eplið sem fellur ekki langt frá eikinni hlýtur sú spurning að vakna hvort eplið sé ekki vanhæft til að fjalla um hleranamálið vegna náins skyldleika við eikina?

Til að forðast gáfulegar ábendingar um að epli vaxi ekki á eikum skal það tekið fram að í orðatiltækinu "eplið fellur sjaldan langt frá eikinni" merkir "eik" að sjálfsögðu "eplatré".

Svona er nú íslensk tunga óvísindaleg stundum. Skyldi siðferðisvitundin samt vera í lagi?

Eplið biðst ekki afsökunar á eikinni

"Non, je ne regrette rien" (Nei, ég iðrast einskis) þennan frægasta afneitunarsöng heimsins söng Edith Piaf á sínum tíma og nú tekur Bíbí okkar hressilega undir viðlagið:

B B dómsmálaráðherra telur ekki að íslenska ríkið þurfi að biðjast afsökunar vegna símahlerana á árabilinu 1949–1968. Hann er þeirrar skoðunar að telji einstaklingar, að ríkið hafi á sér brotið, skuli þeir höfða mál gegn ríkinu (en Flokkurinn hefur skipað alla dómara í Hæstarétt svo lengi sem elstu menn muna).

Kjartan Ólafsson, fyrrvrerandi ritstjóri og alþingismaður, skrifar í miðopnugrein í Morgunblaðinu í morgun að stjórnarskárvarinn réttur til friðhelgi einkalífs hafi verið brotinn á grófasta hátt þegar símar á samtals 32 heimilum hér á landi voru hleraðir vegna óska frá stjórnvöldum, í samtals sex hlerunarlotum á umræddu árabili.

Fer Kjartan þess meðal annars á leit í grein sinni að núverandi dómsmálaráðherra biðji alla þá sem brotið var á með þessum hætti afsökunar fyrir hönd íslensku þjóðarinnar.

Og svar hins núverandi dómsmálaráðherra við því að biðjast afsökunar á glæpastarfsemi fyrirrennara sín í embætti dómsmálaráðherra er einfaldlega NEI.

Eplið fellur sjaldan langt frá eikinni.

Ætli öll ríkisstjórnin sé af sama meiði?

 

 

Nokkur óhjákvæmileg bannorð til að koma í veg fyrir "hneyksli og "einelti"

“Einelti” og “hneyksli” voru orðin sem forsætisráðherra notaði í þættinum “Ísland í dag” um það nýmæli sem Stöð 2 hefur tekið upp í fréttamennsku á Íslandi, sem sé að minna stjórnmálamenn og flokka á kosningaloforð þeirra eins og að afnema EFTIRLAUNAÓSÓMANN og spyrja um efndir. (Þátturinn "Ísland í dag" verður héðan í frá að sjálfsögðu sendur út undir nafninu "Ísland 1984").

Ef þessu “hneyksli” fer ekki að ljúka og “eineltið” heldur áfram má gera ráð fyrir því að lög verði sett sem banni fjölmiðlum og almenningi að taka sér í munn orð eins og EFTIRLAUNAÓSÓMI, KOSNINGALOFORÐ, HVENÆR, AF HVERJU og ekki verði leyft að fjalla um stjórnmálamenn yfirleitt og Ingibjörgu Sólrúnu sérstaklega nema í jákvæðu samhengi. Einnig verður bannað að taka sér í munn orðin SEÐLABANKI, ÓHÆFUR og 500 MILLJARÐA NEYÐARLÁN TIL AÐ BJARGA RASSGATINU Á BÖNKUNUM OG DAVÍÐ ODDSSYNI.

Áfram verður þó heimilt að strá blómum fyrir fætur formanns Samfylkingarinnar og skrifa lofgreinar í Blaðið um formann Flokksins. Sömuleiðis verða drottningarviðtöl leyfð við þessa aðila.

Að öðru leyti verður tjáningarfrelsi ekki skert – að sinni.

P.S. Í athugun er einnig að banna að minnast á Árna Mathiesen, Grímseyjarferju, Keflavíkurflugvöll, Steina litla Davíðs, hvalveiðar og Vestfjarðaviðundrið Einar sjávarlandbúnaðarráðherra.

Til BBs og annarra áhugamanna um rafvætt ofbeldi

Björn Bjarnason dómsmálaráðherra fjallar enn um raflost-byssuna taser á bloggi sínu í dag, og nefnir til tvo neikvæða menn, Jónas Kristjánsson og Þráin Bertelsson, sem andstæðinga þess að venjulegir lögreglumenn fái þetta þarfaþing sem drepið hefur fleiri hundruð manns - sem annars væru á lífi í dag - til þess að draga úr hættum á starfsvettvangi sínu.

“Taser” stendur fyrir: "Thomas A. Swift Electric Rifle", Thomas A. Swift er uppdiktuð unghetja úr vísindaskáldsögum um Tom Swift eftir ýmsa höfunda.

Svo að skoðun mín megi vera sem skýrust á þessu fyrirbæri þá tel ég af og frá að vopna hina venjulegu eftirlitslögreglu með þessu vopni. Ef kylfur og liðsauki duga ekki við almennt eftirlit er heimilt að vopna lögregluna með alvöruskotvopnum, svo sem Glock-skammbyssum sem eru ljómandi góð áhöld.

Ef lögreglunni verður heimilað að bæta taser í hið almenna vopnabúr sitt mun koma að því fyrr en síðar að umdeilt verður hvort notkun í einstöku tilfelli hafi verið réttlætanleg, ekki síst ef sá sem fyrir handtökunni og raflostinu verður lifir handtökuna ekki af.

Hvert nýtt vopn sem bætist í vopnabúr hinnar almennu lögreglu leiðir til þess – þótt það sé ekki sanngjarnt – að aðilar sem telja sig vera á öndverðum meiði við löggæsluna munu líka bæta við vopnabúr sín. Taser-raflostbyssur er hægt að kaupa eftirlitslaust víða um lönd, og ef lögreglan segir að þessi tæki séu hættulaus er erfitt að rökstyðja að almenningur megi ekki eiga og bera þetta meinlausa áhald sér til skemmtunar.

Varðandi alþjóðavæðingu íslenskrar glæpastarfsemi skiptir taser engu máli. Engum dettur í hug að senda lögregluna óvopnaða gegn þungvopnuðum glæpalýð. Til þess að taka á slíkum glæpaklíkum höfum við sérsveitina sem við getum kallað á vettvang og hún er sem betur fer betur útbúin en svo að hún þurfi á taser að halda til að geta sinnt skyldustörfum sínum.

Andstaða mín gegn taser byggist á að ég til heimskulegt að bæta umdeildum vopnum í vopnabúr hinnar almennu lögreglu. Taser er vopn og meinlaust vopn er rökleysa. Það er sjálfsagt að lögreglan grípi til þeirra vopna sem duga til að kveðja niður glæpastarfsemi á landinu, en aukinn vopnaburður lögreglu á Íslandi mundi eins og alls staðar annars staðar leiða til aukins vopnaburðar meðal þeirra sem telja sig eiga í útistöðum við lögregluna.

Eftir því sem ég þekki til meðal íslensku lögreglunnar hefur hún á að skipa fjölmörgum skynsömum og mannúðlegum starfskröftum. Að mínu áliti er lögreglan á höfuðborgarsvæðinu gróflega undirmönnuð og að hluta til skrifast það á reikning hins mislukkaða embættis Ríkislögreglustjóra sem hefur blásið út engum til gagns frekar en púkinn á fjósbitanum forðum. Hvaða öflum sá aðili þjónaði á sínum tíma kom ekki löggæslu við heldur átökum milli grundvallargildanna ills og góðs, eins og á okkar tímum.

Íslenskum löggæslumönnum sendi ég kveðju Guðs og mín og bendi á að hlutverk lögreglunnar er að draga úr ofbeldi en ekki að auka það.

Enn er jarmað um taserinn

„Aukin harka einkennir heim afbrota hér á landi. Jafnframt er ljóst að starf lögreglu er nú mun hættulegra en áður var," segir Sigríður Björk Guðjónsdóttir aðstoðarríkislögreglustjóri um stöðu þessara mála hér á landi í Fréttablaðinu.

Predikun aðstoðarríkislögreglustjóra virðist vera að hræða fólk með því að erlendar glæpamafíur séu að koma sér upp aðstöðu hér á landi og sendifulltrúum, eins og er siður allra kapítalískra samfélaga sem trúa á alþjóðavæðingu og markaðssókn. 

Lögregla víða um heim hefur komist að þeirri niðurstöðu að taser (þótt þetta sé sniðugt áhald) dugir ekki til að fækka alþjóðlegum glæpasamtökum.

Verið óhrædd

Verið óhrædd þrátt fyrir alla ógnina sem sögð er stafa af útlendingum sem dvelja hér á landi.

5 ára gömul sonardóttir mín eyðir 7 til 8 tímum í fjölmenningarlegu samfélagi 5 daga í viku. Hún er nemandi í leikskólanum Njálsborg.

Kennarar hennar eru af 5 mismunandi þjóðernum og nemendurnir eru af 21 þjóðerni.

Skólastarfið gengur einstaklega vel fyrir sig. Kennararnir eru góðir og þolinmóðir við börnin, og börnin mæta glöð og full tilhlökkunar á hverjum degi.

Þegar sonardóttir mín lýkur námi sínu á Njálsborg og heldur á vit næsta verkefnis sem veröldin ætlar henni mun hún ekki vera hrædd við útlendinga. Reynsla hennar af þeim er í stuttu máli sú að þeir séu alveg eins og Íslendingar sem eru stundum geðvondir á morgnana og vilja ekki borða grautinn sinn, en það kemur sjaldan fyrir.

Ef enginn stríðir neinum þá eru dagarnir skemmtilegir á Njálsborg, enda eru allir sem þar starfa og læra ósköp venjulegir Reykvíkingar á því herrans árið 2008.

P.S. Blóðið í öllum er rautt og við þurfum öll plástur þegar við meiðum okkur.

Pappírsbrúðkaup hjá Ingu og Geira

Ár er nú liðið síðan Geir Haarde fór heim með sætustu stelpunni sem hann fann á stjórnarmyndunarballinu og halda þau nú upp á pappírsbrúðkaup Flokksins og Samfylkingarinnar.

Þetta er rólegt hjónaband. Bæði hjónin hafa lag á því að fara út að skemmta sér sitt í hvoru lagi.

Ingibjörg Sólrún til að finna nýjar lausnir á deilum fyrir botni Miðjarðarhafs, agítera fyrir Íslandi í Öryggisráð Sameinuðu þjóða og útskýra fyrir útlendingum þörf Íslendinga til að drepa hvali til að svala blóðþorsta sínum. Auk þess stýrir hún vinnuhópi sem á að hanna virka ímynd Íslands í augum útlendinga.

Geir hefur aðallega gert sem allra minnst, minnugur þess að sá sem ekkert gerir gerir ekkert vitlaust. Til að spara tíma til að geta einbeitt sér að því að gera sem allra minnst hefur hann þó leigt sér einkaþotur. Einnig hefur hann hitt forystumenn Evrópusambandsins einn af öðrum til að útskýra fyrir þeim augliti til auglitis að hann vilji alls ekki ræða um Evrópusambandsaðild Íslands.

Ekki hefur gefist tími til að afnema eftirlaunaósómann, en tekist hefur að finna ýmiss ljón í veginum fyrir því að það verði nokkurn tímann hægt. Af varkárni sinni telja Geir og Inga að stjórnarskráin banni þeim að taka það aftur frá fólki sem það á sínum tíma misnotaði aðstöðu sína til að stela úr ríkissjóði.

Bæði eru þau hjónin mjög trúuð og leiða fram líf sitt í þeirri björtu sannfæringu að allt muni batna einhvern tímann og það af sjálfu sér, ef Lúðvík Bergvinsson verður til friðs og Árni Mathieson stillir sig um að gera fleiri stórskandala og sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherrann haldi sig við lundaveiðar í sumar.  Gamall ættingi Geirs úr Flokknum, BÍBÍ dómsmálaráðherra hefur fengið að búa inni á ungu hjónunum í heilt ár með einkennisbúningasafn sitt og pöntunarlista yfir hergögn. Standa vonir til þess að hægt verði að koma honum í daggæslu einhvern tímann á næstunni í einhverri af þeim dagvistunarstofnunum sem utanríkisráðuneytið rekur í mörgum þjóðlöndum.

"Þú ert bara asni, Lúðvík"

Formaður þingflokks Samfylkingarinnar Lúðvík Bergvinsson vill báknið burt og stingur upp á að leggja niður embætti Ríkislögreglustjóra og efla þess í stað hin ýmsu lögregluembætti á landinu.

BB dómsmálaráðherra er ekki hrifinn af þessu fikti í bákninu sem hann byggði og segir: 

„Mér finnst afstaða hans illa ígrunduð og frekar einkennast af fordómum en rökum og hið sama á almennt við um afstöðu hans til lögreglumála.“ 

Afstaða BÍBÍs hlýtur að byggjast á rökum, þótt þau komi hvergi fram; meðan afstaða Lúðvíks er illa ígrunduð og einkennist frekar af fordómum en rökum.

Snilldarsvar hjá hinum djúpvitra dómsmálaráðherra og hljóðar svo á mannamáli: "Þú ert bara asni Lúðvík."

Hugsanleg málamiðlun í þessu máli gæti verið sú að embætti Ríkislögreglustjóra yrði lagt niður en hann fengi að halda búningnum.